PALE FLAMINGO BLOG

Beleef Gambia in een tweedaagse excursie in Gambia | Reisadvies

Gepubliceerd door Pale Flamingo • 23 december 2018

De veerboot van Banjul

Het is 5:30 uur, de wekker gaat. In Kololi is het nog steeds donker. De vogels zijn nog niet wakker, maar het is al wel tussen de 18 en 20 graden Celsius. Over ongeveer 30 minuten worden we opgehaald om richting het binnenland van Gambia te reizen. Even snel onder de douche, wat comfortabele kleding aan en we zijn er klaar voor. Het duurt niet lang tot ons vervoer arriveert en we kunnen vertrekken naar de haven van Banjul.

Het plan is simpel, in twee dagen door Gambia reizen met een kleine groep mensen. De eerste dag brengt ons via het noordelijke gedeelte van het land ver richting het oosten. Op dag twee verplaatsen we ons via de zuidelijke kant terug. Na een reis van meer dan 900 kilometer arriveren we terug bij ons hotel gelegen in Kololi.

Na twintig minuten rijden, komen we in de haven van Banjul en moeten we op de veerboot wachten. Ondanks dat de veerboot volgens schema rond 07:00 uur arriveert, is de veerboot er uiteindelijk pas om 8:15 uur “Gambia maybe time”. Gelukkig hebben we in de tussentijd van een prachtig uitzicht kunnen genieten. Een uitzicht dat er door de Afrikaanse zonsopkomst, om de 10 minuten steeds kleurrijker uitziet. Nadat de boot is aangemeerd gaat de klep open en komt er een stortvloed aan mensen en enkele auto’s vanaf.

Gambia tweedaagse excursie - Banjul haven

Een van de auto’s heeft de reis niet overleefd en moet van de boot afgeduwd worden. Er volgen wat vrachtwagens met een aantal kippen EN een door een ezel voortgetrokken trekkar. Nadat de massa voorbij is, wandelen wij de veerboot op en zoeken een mooi plekje uit op het bovendek.

De overtocht naar Barra

Ik heb het niet getimed, maar voor mijn gevoel zijn we maximaal 45 minuten aan het varen voordat de haven van Barra verschijnt. Verschillende mensen beginnen zich al onrustig te gedragen en verplaatsen zich naar de locatie waar de boot verlaten kan worden. Vrij snel hierna gaat de klep naar beneden en krioelen mensen door elkaar, om hun reis voort te zetten.

Nog even snel een foto maken van deze mierenhoop aan mensen en daarna in de rij staan om zelf de boot te verlaten. In alle drukte zijn we vrij snel de gids kwijt.. We zien nog wel een aantal van onze metgezellen dus daar blijven we in de buurt. Onze oplettende gids vindt ons gelukkig snel terug aan het eind van de pier.

Buiten het havengebied staat een minibusje met chauffeur te wachten. We stappen in en praten na over de chaotische beleving. We zijn uiteindelijk met zeven toeristen en twee gidsen, waarvan één in opleiding. Er is een cameraman die deze expeditie documenteert. De chauffeur maakt een begin aan de reis richting het oosten van Gambia.

Ik heb het niet getimed, maar voor mijn gevoel zijn we maximaal 45 minuten aan het varen voordat de haven van Barra verschijnt. Verschillende mensen beginnen zich al onrustig te gedragen en verplaatsen zich naar de locatie waar de boot verlaten kan worden. Vrij snel hierna gaat de klep naar beneden en krioelen mensen door elkaar, om hun reis voort te zetten.

Nog even snel een foto maken van deze mierenhoop aan mensen en daarna in de rij staan om zelf de boot te verlaten.

Gambia tweedaagse excursie - Barra

In alle drukte zijn we vrij snel de gids kwijt.. We zien nog wel een aantal van onze metgezellen dus daar blijven we in de buurt. Onze oplettende gids vindt ons gelukkig snel terug aan het eind van de pier.

Buiten het havengebied staat een minibusje met chauffeur te wachten. We stappen in en praten na over de chaotische beleving. We zijn uiteindelijk met zeven toeristen en twee gidsen, waarvan één in opleiding. Er is een cameraman die deze expeditie documenteert. De chauffeur maakt een begin aan de reis richting het oosten van Gambia.

Welkom op de noordkant van Gambia!

We zijn ondertussen al een aantal minuten aan het rijden. Iedereen is een beetje wakker geworden. De gids begint te praten; tijd voor een officiële introductie.

“Goedemorgen” roept hij in het semi-Nederlands door de bus. “Mijn naam is Bunja” vervolgt hij in het Engels. Hij verteld dat zijn Nederlands niet zo goed is en zal daarom voornamelijk in het Engels communiceren.

We worden welkom geheten op de noordkant van Gambia en het schema van de aankomende twee dagen volgt. Dag één is het zwaarst, we hebben vandaag een lange reis voor de boeg met meerdere tussenstops.

De reis zal ons ver oostelijk brengen, totdat we in Lamin Koto aankomen. Eenmaal daar zullen we overnachten in één van de traditioneel Gambiaanse hutjes van Jang Jang Burreh kamp. Een kamp gelegen diep in het binnenland van Gambia waar geen elektriciteit is. We slapen tussen meerdere apen families. Gelukkig kunnen we wel gebruik maken van een douche, er is stromend water.

De rit van vandaag brengt ons via de natuur van Gambia naar een school waar we een bezoek zullen brengen. De legendarische stenen van Wassu staan op het programma en we vervolgen vanuit Wassu onze reis per boot naar het oosten. Er is een georganiseerde lunch op de boot en hebben kans om nijlpaarden, krokodillen, verschillende soorten apen en een groot scala aan exotische vogels te zien. Maar eerst, een ontbijt in de natuur.

Alsof het zo gepland was, sloeg het busje binnen enkele seconden linksaf, een rood klei-pad op en kwam enkele meters verder op een open vlakte tot stilstand. De cameraman springt de auto uit en staat snel klaar, om als een doorgewinterde paparazzi iedereen op de gevoelige plaat vast te leggen.

Er wordt een koelbox uitgeladen en we kunnen kiezen tussen koffie of thee. Op het ontbijt staat vers Afrikaans brood met de keuze tussen honing of jam als beleg.

Gambia tweedaagse excursie - Ontbijt in de natuur

Terwijl wij aan het genieten zijn van het ontbijt, begint Bunja informatie te vertellen over de verschillende natuurgebieden van Gambia. Wanneer iedereen voldaan is van het ontbijt, vervolgen we onze reis richting de school.

Met piepende banden komen we tot stilstand

Gambia tweedaagse excursie - Kameleon

Ik ben wat om me heen aan het kijken aangezien er hier en daar wat leuke dieren te zien zijn in het landschap van Gambia. Vanuit het niets roept Bunja een Afrikaans woord naar de chauffeur waarop deze vol op de rem gaat staan. Ik ben blij dat ik mijn riem om heb, want met piepende banden komen we tot stilstand. Er schuiven wat tassen door de bus en iedereen zit verrast en vol adrenaline te kijken.

In de tijd dat wij verbaast zijn over deze gebeurtenis, is Bunja al uit de auto gesprongen. Ik zie hem nog net een tak afbreken en voor de auto lopen… Wat is hij aan het doen?

Opeens zie ik het, hij heeft een wilde kameleon gezien en is deze aan het optillen om hem vol trots te tonen in de bus. Een mooi stukje improvisatie aangezien hij direct meer verteld over het wildleven van Gambia. Zodra iedereen de kameleon gezien en gefotografeerd heeft, laat hij het beestje weer vrij in het struikgewas naast de weg en vervolgen we onze reis.

Ik voelde me net Sinterklaas tijdens mijn vakantie in Gambia

Het duurt niet lang voordat de schoolklassen in de gaten hebben dat er een busje vol blanke toeristen aangekomen is. Verschillende kinderen vanuit de omgeving komen al roepend aanrennen: “Toubab, toubab… Minty !?“

Wonderbaarlijk genoeg blijven de kinderen op school in het klaslokaal. Dit was bij een andere school die wij eerder bezochten wel anders, daar raceten de kinderen naar buiten. Hier niet, wij mogen eerst een bezoek bij de directeur brengen, en dat weten ze goed.

De directeur begint met vertellen over de normale gang van zaken. Ik merk dat er ontzettend veel papier tegen de muur hangt en bekijk de statistieken die daarop staan. Het is een school zonder elektronica, alles word hier nog bijgehouden op de klassieke manier, met pen en papier. In de hoek is een doos schoenen te vinden, waarover de directeur vertelt dat deze bedoeld zijn voor kinderen waarvan de families weinig geld hebben.

Gambia tweedaagse excursie - Schoolbezoek

Zodra de man ons vraagt of wij nog vragen hebben, stel ik de vraag of het mogelijk is om wat rond te lopen en of het toegestaan is om foto’s te maken in de klaslokalen. Dit is geen probleem. Wanneer wij van plan zijn om wat geld te doneren, vraagt hij het bij hem achter te laten i.v.m. een eerlijke verdeling over de kinderen.

Onze gids Bunja heeft onderweg verteld dat de donaties nuttig besteed moeten worden. Dit is de overeenkomst die tussen de gidsen en de schooldirecteur staat. Zodoende doneren we duizend Dalasi en lopen we richting één van de klaslokalen.

Voordat ik goed en wel over de drempel gestapt was, stonden alle kinderen al om mij heen. Zij weten natuurlijk heel goed dat de meeste toeristen wel iets lekkers of leuke speeltjes meenemen. Ik voelde me net Sinterklaas, alleen dan met een ontzettend dubbel gevoel. De meeste kinderen in het klaslokaal komen uit een arm gezin. Dat zag je en merkte je snel genoeg.

Na het maken van enkele foto’s, haalde ik de zak snoep uit mijn rugtas. Zodra ik deze gepakt had was ik hem al kwijt. Er werd bijna om gevochten en binnen enkele seconden scheurde de zak waardoor het snoep in het rond vloog. Met een onwerkelijk gevoel en een lichte brok in mijn keel besloot ik naar buiten te stappen.

En zo beleef je Gambia op een veel andere manier

Gambia tweedaagse excursie - Mega ballon

Buiten zag ik Ben, één van mijn reisgenoten, een mega ballon opblazen. Rond hem stonden een aantal kinderen welke allemaal geobsedeerd waren van de grote ballon. Bunja roept naar ons, het is tijd om verder te gaan met ons drukke schema van vandaag. Next stop, Wassu standing stones.

In de verte zie ik iets aankomen dat eruitziet alsof het staande stenen zijn. Het busje nadert twee kleine ronde hutten waar het tot stilstand komt. Een wat oudere Gambiaanse meneer loopt in onze richting en maakt een gebaar om hem naar binnen te volgen.

In de kleine ronde kamer staan enkele miniaturen van het gebied, er hangen ontzettend veel oude foto’s en er is een maquette die weergeeft wat er tijdens opgravingen van het gebied gevonden is. Hij begint een verhaal te vertellen dat door zijn gebrekkig Engels ontzettend moeilijk te volgen is. Hiervan heb ik enkel de rode draad kunnen volgen. Deze luidde duidelijk: “Alles staat in verbinding met elkaar.”

De man geeft enkele voorbeelden die een verband leggen tussen Washington (USA) en Gambia. Ook vertelt hij over een verband tussen de tijd van de Britse kolonisatie en het heden. Verder vertelt hij waarvoor de staande stenen precies bedoeld zijn en wijst daarmee naar de maquette. De Maquette laat zien dat er menselijke resten gevonden zijn onder de stenen. Het wordt duidelijk dat deze steenformaties van origine bedoeld zijn als graftombes voor de oude stamhoofden. Ze stammen uit een tijd voordat de blanke mens voet aan land zette in Gambia. Er is een half uur om rond te lopen en het terrein met de stenen te bezichtigen voordat we vertrekken voor de tweede helft van deze drukke, eerste excursie-dag te starten.

Op de weg terug richting het busje hoor ik in de verte wat getrommel. En, naar mate ik dichterbij kom, zie ik een aantal kinderen bij ons vervoersmiddel zitten. Met stokken, bakjes en kapotte emmers zijn zij aan het drummen. Het is niet voor lange duur, aangezien zij (net als alle andere kinderen) weten dat blanke toeristen vaak leuke en lekkere dingen bij hebben. Aangezien mijn zak snoep al “verstrooid” is bij ons eerdere bezoek aan de school, rommel ik wat in een tas.

Ik zie dat er nog wat van het meegenomen hoteleten over is, twee hard gekookte eieren en wat brood. Is dat niet een beetje vreemd om te geven vraag ik aan Bunja?

Gambia tweedaagse excursie - kinderen bij Wassu

Hij vertelt dat deze kinderen daar ontzettend blij mee zullen zijn, vaak eten zij enkel met hun familie van wat het eigen land brengt. Het dieet zal daardoor vaak bestaan uit rijst, couscous en met geluk wat vlees. Brood en ei zijn een welkome afwisseling vertelt hij.

Voor de tweede keer binnen een halve dag springen de tranen bijna in mijn ogen. Het uitdelen van het brood en de eieren gaat helemaal verkeerd. De oudere kinderen trekken alles bij de kleintjes uit de handen. De kleintjes die niet snel genoeg waren om het eten in hun mond te stoppen, kunnen niets anders dan het gegeven eten loslaten.

Gelukkig is het onze Gambiaanse gids die met een aantal woorden een gedeelte van het eten terug krijgt van de oudere kinderen. Hierdoor kunnen we het restant wat tactischer verdelen…

De beste tip om een lunch ontzettend ongemakkelijk te laten beginnen

Er staat ons nog één activiteit te wachten voor we arriveren bij onze slaapplekken, een lunch op de boot die ons van middenin Gambia tot ver in het Oosten vaart.

Met onze aankomst op de pier van Wassu worden we verwelkomt door een groot aantal Gambiaanse kinderen. Een aantal jongens zijn aan het voetballen met een bal waarvan het leer zover versleten is, dat er enkel nog de binnen-bal over is. Wij mogen instappen op de boot. De lunch, in buffetvorm, staat al klaar.

Maar dan zit je daar dus… met een compleet lunchbuffet voor ongeveer twaalf personen en staan er op de kade nog steeds zo’n 10 tot 20 kinderen te kijken. Zij hebben waarschijnlijk allemaal net zoveel honger als het laatste groepje kinderen waar we gestopt zijn.

Pas nadat we tientallen meters van de kade weggevaren zijn, kunnen we het over ons hart krijgen een begin te maken aan het buffet. Bunja vertelt ons ondertussen dat de boottocht zo’n 4 tot 5 uur zal duren en wij deze tijd kunnen gebruiken om te lunchen, uit te buiken, slapen, relaxen, wat we maar willen.

De piraten van de Gambia rivier

Gambia tweedaagse excursie - Wilde Chimpansees

Wanneer we goed en wel een uur onderweg zijn, komt een kleinere boot ons tegemoet varen. Onze kapitein roept wat tegen de gidsen, hij vermindert vaart en vanuit het niets maakt hij een ontzettend scherpe bocht naar links. Ik schrik mezelf een ongeluk, de boot hangt met een hoek van ongeveer 40 graden op de zijkant. Wat gebeurt er!?

Gaan we kapseizen… is er een man overboord… zijn het ‘piraten’?

Ondertussen maakt één van de mannen uit de kleinere boot een overstap. Hij staat vlakbij ons in een groen tenue waar ik op zijn polo een logo zie staan, met daarbij de tekst “River Gambia National Park”.

Ik krijg een idee wat er gebeurt, deze man is één van de parkwachters. Ik gok dat we een controle krijgen. Ondertussen is de boot ontzettend langzaam aan het varen in de richting waar wij net vandaan kwamen. De parkwachter gaat richting onze gids en verteld hem wat in één van de lokale talen. Bunja vertaald het direct voor ons naar het Engels: “Kijk naar links zegt hij, daar bij de bomen.. rechts van het open stuk…”

Ineens zie ik het!

Op de watergrens in de bomen zit een familie wilde chimpansees. Een mannetje, wat vrouwtjes en wat kleintjes. Ze zitten goed verscholen tussen de bladeren, waardoor je veel moeite moet doen om ze te vinden. Waar wij op ongeveer 20 tot 25 meter afstand blijven, zet de kleinere boot een koers in om dichterbij te komen. De man op deze boot gooit wat fruit richting de boomgrens en dat heeft direct impact, aangezien een van de chimpansees de watergrens nadert om het fruit op te halen.

We blijven nog een kwartier op deze plek liggen om deze apenfamilie te bewonderen voordat we verder varen richting Georgetown en onze slaapplekken.

Het avondprogramma in Jang Jang Burreh kamp

Na een lange, vermoeiende boottocht, breekt het gouden uur aan. De zon begint onder te gaan en het zal spoedig donker worden. Gelukkig komen we vrij snel op de plek van bestemming aan en kunnen we, nog net voor het helemaal donker is, van boord. Deze boottocht heeft ons in totaal 4,5 uur gekost en ondanks dat we de geweldige natuur in al haar glorie hebben gezien, ben ik stiekem toch blij dat we van de boot mogen.

Jang Jang Burreh kamp. Het is moeilijk uit te leggen hoe dit kamp eruitziet en welk gevoel het me gaf… Ik ga een poging wagen.

Stel je voor dat je de boot uitstapt en direct een gammele, houten pier oploopt welke zo ongeveer drie meter lang is. Al lopend, onder de hangende takken van het woud, hoor je op de achtergrond verschillende soorten vogels en wat apen die ofwel aan het spelen zijn, ofwel een feestje aan het bouwen. Eenmaal de pier afgekomen, staan we op een terrein dat ikzelf zag als een Gambiaanse camping.

Er is één hoofdgebouw waar de eigenaren wonen en de keuken te vinden is. Er is een tweede gebouw dat uit een aantal boomstammen bestaat met een dak van palmbladeren. Hierbinnen is een lange eettafel en een provisorische bar te vinden. Er loopt een pad de rimboe in waar een aantal typisch Gambiaanse ronde hutten staan. Dit zijn de hutjes waarvan we de sleutels op kunnen halen. Tijd voor het laatste stukje programma voor de dag; spullen opbergen, avondeten, een feest met de locals en daarna de spreekwoordelijke batterij opladen.

Na het ontvangen van de sleutel is de hut vrij snel gevonden. Wel met behulp van een zaklamp. Binnen is niet veel te vinden, een halfronde kamer met een tweepersoonsbed waar een flinke klamboe over hangt. Er is dus geen elektriciteit. Wel zijn er kaarshouders te vinden waar de kaarsen al in klaarstaan. De lucifers liggen erbij. In een ander gedeelte van de hut is een toilet geplaatst en een doucheruimte. Ook hier is het nodig een kaars aan te steken indien er verlichting nodig is. Snel de spullen wegleggen en richting het hoofdgebouw, want ondertussen is de lunch al weg en begint de honger weer op te spelen. Er werd ons verteld dat we al vrij snel konden eten.

Op de bar staat een traditionele Gambiaanse maaltijd klaar. Iedereen zit al aan de lange tafel die voor ons is gedekt en na een opsomming van hetgeen er op het buffet te vinden is, beginnen we met eten. Af en toe moet er een kaars worden vervangen, hier en daar moeten we wat insecten uit de buurt van het eten houden, maar het is ontzettend lekker. Het duurt niet lang voordat het buffet leeg is en we tijdens het uitbuiken napraten over de dag. Vanaf de locals roept er iemand: “Please come this way!”. Met een gebaar wijst één van de Gambiaanse mannen richting een open vlakte.

Gambia tweedaagse excursie - Jang Jang burreh kamp

Er staat ons nog een Gambiaanse avond te wachten. De setting is zowel ideaal als uniek. Middenin de donkere wildernis, met Afrikaanse djembe als achtergrondgeluid, en een flink kampvuur voor het licht. Ik voelde me net Robinson Crusoe. Al was ik dan niet alleen en aangespoeld op een onbewoond eiland.

Na een gezellige bende van ongeveer een uur voel ik mezelf vrij moe worden. Het was een lange drukke dag, die me nieuwsgierig heeft gemaakt naar de volgende. Tijd om naar bed te gaan.

Tot morgen Gambia!

Benieuwd naar de tweede dag?

Ben jij na het lezen van dit bericht nieuwsgierig geworden wat de tweede dag ons gebracht heeft?

Houd dan ons blog in de gaten, dit artikel zal snel verschijnen.

Bezienswaardigheden in Gambia

Ben je benieuwd wat je nog meer kunt doen is in Gambia?

Neem dan eens een kijkje bij één van mijn andere Gambia blogs.

Een reis naar Gambia gepland? Bekijk ook deze informatie.

Heb jij je reis naar Gambia al geboekt, of ben je benieuwd naar meer informatie? Bekijk deze reisvoorbereiding voor Gambia eens.

Leuke verhalen, vragen, opmerkingen of dit bericht delen?

We zijn benieuwd of er vanuit jullie leuke verhalen zijn van een vakantie naar Gambia, deel ze hieronder in de reacties.

Dit artikel op social media delen, kan met de deelmogelijkheden aan de rechterkant van je scherm.

We zijn benieuwd of er vanuit jullie leuke verhalen zijn van een vakantie naar Gambia, deel ze hieronder in de reacties.

Dit artikel op social media delen, kan met deze deelmogelijkheden.